Archive for the Vísur, kvæði Category

Að stinga upp kartöflugarðinn

Posted in Fyndið, Vísur, kvæði on maí 1, 2008 by bylgja

Í dag er Uppstigningardagur en á þeim degi ku Jesú hafa stigið til himna til að sitja við hægri hönd Guðs. Þetta er sem sé trúarlegur dagur.

Þegar ég var að alast upp (rosalega hljómar þetta OLD) voru flestir með lítinn kálgarð í lóðinni hjá sér og þannig var það heima hjá mér. Mamma og pabbi voru með lítinn garð fyrir aftan hús þar sem ræktaðar voru kartöflur, rabbabari, gulrætur og fleira grænmeti. Alla garða þarf að hirða og að sjálfsögðu var garðurinn stunginn upp að vori til að undibúa sáningu. Eitt sinn gerðist það að foreldrar mínir notuðu Uppstigningardag til að stinga upp garðinn og ég segi það satt að ég hélt í mörg ár eftir þann gjörning að Uppstigningardagur væri dagurinn sem ætti að nota til að stinga upp kartöflugarðinn. Hvað maður getur verið vitlaus ;)

Hins vegar hef ég engan garð að stinga upp og ætla að gera eitthvað allt annað en efa samt að ég fari í kröfugöngu. Læt duga að birta Nallann.

Fram, þjáðir menn í þúsund löndum,
sem þekkið skortsins glímutök!
Nú bárur frelsis brotna á ströndum,
boða kúgun ragnarök.
Fúnar stoðir burtu við brjótum!
Bræður! Fylkjum liði í dag-
Vér bárum fjötra, en brátt nú hljótum
að byggja réttlátt þjóðfélag.

Þó að framtíð sé falin,
grípum geirinn í hönd,
því Internationalinn
mun tengja strönd við strönd.

ááá mín tá

Posted in Karatestöff, Vísur, kvæði on febrúar 8, 2008 by bylgja

ááá mín tá
er bólgin og blá
ég sett’ hana óvart á
öxlinni Maju hjá

resize-of-picture-004.jpg

Það sem er samt verst er að mér er það illt í liðnum og táberginu að ég hef ekki farið á fleiri æfingar í vikunni :(

Mitt faðirvor

Posted in Vísur, kvæði, Óflokkað on nóvember 15, 2007 by bylgja

Fyrir rúmu ári birti ég hér á bloggi mínu þetta ljóð eftir Kristján frá Djúpalæk. Af og til les ég ljóðið og verð alltaf jafn mikið fyrir áhrifum af því og finnst það svo satt og rétt.  Því ákvað ég að birta það aftur.


Mitt faðirvor

Ef öndvert allt þér gengur

og undan halla fer

skal sókn í huga hafin

og hún mun bjarga þér.

Við getum eigin ævi

í óska farveg leitt

og vaxið hverjum vanda,

sé vilja beitt.

 

Hvar einn leit naktar auðnir,

sér annar blómaskrúð.

Það verður, sem þú væntir,

það vex, sem að er hlúð.

Því rækta rósir vona

í reit þíns hjarta skalt,

og búast við því besta

þó blási kalt.

 

Þó örlög öllum væru

á ókunn bókfell skráð,

það næst úr nornaböndum

ef nógu heitt er þráð.

Þrjú orð að endurtaka,

ég er við hvert mitt spor:

fegurð, gleði, friður-

mitt faðirvor.

Þetta er svo sætt og fallegt og ljúft

Posted in Vísur, kvæði on september 18, 2007 by bylgja