Játningar skófíkils

Ég heiti Bylgja Valtýsdóttir og er fædd fyrir ekki svo mjög löngu, eftir áreiðanlegum heimildum.

Ég ólst upp í Garðabæ (NB: kýs ekki Sjálfstæðisflokkinn) sem þá var almennileg sveit, í skjóli foreldra minna og sjoppunnar við Hafnarfjarðarveginn sem var menningarmiðstöð og stolt Garðabæjar.

Stúdent frá F.G. á síðustu öld.

B.A. próf í sálfræði frá Háskóla Íslands seint á síðustu öld.

Hóf á þessari öld meistaranám við læknadeild Háskóla Íslands, en vona að ég verði ekki eilífðarstúdent.

Starfa hjá Hjartavernd, upplýsingafulltrúi og við rannsóknir.

Helstu áhugamál: Karate en ég byrjaði að æfa Shotokon karate fyrir rúmum 4 árum og er núna 3. kyu. Auk þess er ég sérleg áhugakona um SKÓ, kynjafræði og jafnrétti, mannréttindi, lestur allra bóka, pólitískar umræður og þras og svo elskulegir vinir mínir en þó elska ég Sirrýju og Helenu mest Fjölskyldan er að sjálfsögðu númer eitt

Bækur sem hafa snert mig á einhvern hátt (alls ekki tæmandi listi):

Óskilabarn 312 eftir Hans Ulrich Horster, Bláu trén í Friðheimum eftir Liliane Zilbermann Þórodsson, Karitas eftir Kristínu Mörju Baldursdóttur, Villtir svanir eftir Jung Chang, Grænn varstu dalur eftir Richard Llewellyn, Vetrarbörn eftir Deu Trier Mörch, Gata bernskunnar eftir Tove Ditlevsen, Gaga eftir eftir Ólaf Gunnarsson, Bára, ævisaga Báru Sigurjónsdóttur, Flugdrekahlauparinn eftir Khaled Hosseini, To Kill a Mockingabird eftir Harper Lee, Ævintýradalurinn eftir Enid Blyton (langar ennþá í niðursoðið súkkulaði), og svo verð ég að nefna smásöguna Skjóna eftir Gest Pálsson en ég fer alltaf að skæla þegar ég les hana. Í sérstöku uppáhaldi eru Hundrað ára einsemd eftir Gabriel Garcia Marquez og Ofvitinn eftir Þórberg Þórðarson. Ekki má gleyma öllum ógeðslegu krimmunum sem ég hef lesið né heldur húsmæðrakláminu sem ég nota til að losa harða diskinn í höfði mínu. Síðan en ekki síst eru hinar frábæru sögur um Ugluspegil og Bombei Bitt sem ég las sem krakki (held hún hafi heitið það). Verð að benda á bókina Þeir tóku allt, meira að segja nafnið mitt eftir Thea Halo. Thea segir sögu móður sinnar sem var af ætt Pontus Grikkja sem bjuggu við Svartahaf í Tyrklandi þar til þeir voru gerðir útlægir árið 1923. Saga af þjóðarmorði og það að lifa af.

Netfang: bylgjav@gmail.com