Hvernig má það vera

…að í öllum íþróttahúsum og sundstöðum landsins eru gosdrykkjasjálfsalar og íspinnasjálfsalar? Svo ekki sé minnst á pysluvagnana á hlaðinu. Þessi íþróttahús eru þó oftar en ekki eign sveitarfélaganna og á þeirra ábyrgð. Af hverju hafa Íþrótta- og tómstundaráð sveitarfélaganna ekki úthýst sætum gosdrykkjum og orkudrykkjum úr sínum húsum? Hefur örugglega ekki einu verið rætt einu sinni og ekki til sem hugmynd í huga þeirra sem þar ráða.

VIÐ ÍSLENDINGAR ERUM NEFNILEGA SVO ROSALEGA FLINK Í AFKSIPTALEYSI SVO EKKI SÉ MINNST Á HÖMLULEYSIÐ.

Er eitthvað að undra að við séum feit eða með skemmdar tennur? Íslendingar hafa á síðustu árum látið frjálsyggju”fíflin” segja sér að það megi ekki hafa áhrif á neyslu fólks á “óhollari” matvælum. Allir áttu að hafa vit fyrir sér sjálfir og geta lesið í fræðslubæklingum og auglýsingum í strætóskýlum að þeir eiga að bursta í sér tennurnar. Neysluskatta mátti ekki leggja á, þó vitað sér að þeir hafa áhrif neysluna. Því sé ég ekkert að sykurskatti ríkisins en er hins vegar mjög ósátt við að það sé sykurskattur á kolsýrðu vatni, það er rangt og dæmi um hve lítið er hugsað um skatta sem tæki til að hafa áhrif á hegðun!

Áfengi var nauðsyn í matvörubúðir þó að Alþjóðaheilbrigðismálalstofnunin vari eindregið við því og það er ekki þannig í öllum löndum að áfengi sé hægt að kaupa í matvörubúðum eins og flestir Íslendingar virðast halda.
Einhvern vegin finnst mér þingmálið áfengi í matvörubúðir vera bautasteinn sjálfstæðisflokksins.