BRANDARI ALDARINNAR

Hér á eftir má lesa ræðu Geirs H. Haarde, formanns Sjálfstæðisflokksins frá síðasta landsfundi. Ég feitletraði þau atriði sem mér finnst ástæða til að draga fram. Ég ákvað að birta þetta allt þó langt sé. Vaknaði hjá mér sú spurning eftir lesturinn hvort það hafi bara verið karlmenn á fundinum…er alltaf að ákvarpa landsfundarmennina!! Auðvitað vöknuðu margar aðrar spurningar og ég get ekki að því gert að ég ásaka líka þá sem hafa kosið þennan þennan flokk síðustu árin og hafa gleypt við öllu bullinu frá þeim!

Góðir landsfundarmenn, kæru vinir.
Það er sannarlega einstök tilfinning að horfa yfir þennan sal. Styrkur Sjálfstæðisflokksins verður allt að því áþreifanlegur þegar við fylkjum liði á landsfundi. Hér er sjálfstæðisfólk úr öllum byggðum landsins, úr öllum atvinnugreinum, konur og karlar, ungt fólk og eldra – þverskurður þjóðarinnar – hingað komið til að taka þátt í að móta stefnu Sjálfstæðisflokksins, kjölfestunnar í íslenskum stjórnmálum.

Í dag eru réttir 30 dagar þar til kosið verður til Alþingis. Við sjálfstæðismenn leggjum stefnu okkar og verk í dóm kjósenda og þeim dómi kvíðum við ekki. Stefna Sjálfstæðisflokksins hefur reynst íslensku þjóðinni heilladrjúg og leitt af sér miklar framfarir. Grunnurinn að frekari framförum hefur verið lagður.

Við horfum til nýrra tíma með nýjum tækifærum – nýrra tíma á traustum grunni.

Það er engin tilviljun að Sjálfstæðisflokkurinn hefur allt frá stofnun fyrir 78 árum átt mikinn hljómgrunn hjá fólkinu í landinu. Samfylgd íslensku þjóðarinnar og Sjálfstæðisflokksins er ekki síst tilkomin vegna þess að þverskurður þjóðarinnar kemur saman á landsfundi til að móta stefnu flokksins og velja honum forystu. Á landsfundi leggjum við reynslu okkar, þekkingu og sannfæringu á vogarskálarnar. Auðlind Sjálfstæðisflokksins er falin í þessu framlagi þeirra sem fylgja honum að málum.

En þó er það svo að dagskrá landsfundar með nefndarstörfum, umræðum og kjöri forystunnar segir ekki nema hálfa söguna um landsfundi Sjálfstæðisflokksins. Þetta er vinafundur og hátíðarsamkoma í senn. Gamlir vinir hittast og nýir landsfundarfulltrúar eru boðnir velkomnir. Við gerum okkur glaðan dag og stillum saman strengi.

Minn fyrsti landsfundur, árið 1969, í gamla Sjálfstæðishúsinu við Austurvöll, er mér enn mjög minnistæður. Á þeim fundi hlustaði ég á Bjarna Benediktsson segja í setningarræðu sinni ,,En frelsi og sjálfstæði er sá aflvaki, sem Íslendingum hefur bezt dugað. Ef við sjálf dugum þeirri háleitu hugsjón, mun Íslandi vel vegna, bæði í bráð og lengd.” Þessi orð veittu okkur innblástur þá og gera enn.

Við sjálfstæðismenn höfum ekki setið auðum höndum frá síðasta landsfundi. Árangur okkar í sveitarstjórnarkosningunum á síðasta ári var glæsilegur og til marks um þann mikla kraft og þrótt sem í flokknum okkar býr. Stuðningur fólksins í landinu við stefnu Sjálfstæðisflokksins og frambjóðendur hans er sjálfstæðismönnum bæði hvatning og áskorun um að gera sífellt betur í störfum okkar fyrir kjósendur.

Ég vil þakka öllum sem lögðu sig fram í þeirri baráttu og öllum okkar sveitarstjórnarmönnum vil ég þakka þeirra óeigingjörnu störf, sem oft eru unnin við erfiðar aðstæður. Ég vil einnig nota tækifærið og senda Birni Bjarnasyni dómsmálaráðherra, sem gekkst undir aðgerð á sjúkrahúsi í gær, bestu óskir héðan frá landsfundi með von um skjótan og góðan bata.
Kæru vinir.

Nýlega hafa orðið tvær veigamiklar breytingar á starfsliði flokksins. Í kjölfar borgarstjórnarkosninga og sigurs okkar sjálfstæðismanna lét Hanna Birna Kristjánsdóttir af störfum sem aðstoðarframkvæmdastjóri flokksins eftir 11 ára feril í þjónustu hans til að taka við embætti forseta borgarstjórnar Reykjavíkur. Fyrir hönd okkar flokksmanna vil ég færa Hönnu Birnu bestu þakkir fyrir hennar afbragðsgóðu störf í þágu flokksins.

Um síðustu áramót lét Kjartan Gunnarsson af starfi framkvæmdastjóra Sjálfstæðisflokksins eftir 26 ár í því starfi. Kjartani verða seint fullþökkuð hans miklu og óeigingjörnu störf í þágu flokksins og í þágu okkar sem í honum störfum.

Ég vil biðja ykkur að þakka Kjartani Gunnarssyni hans frábæru störf fyrir Sjálfstæðisflokkinn
með viðeigandi hætti.

Góðir fundarmenn.

Síðustu sextán ár undir nær samfelldri stjórnarforystu okkar sjálfstæðismanna hafa verið þjóðinni farsæl. Við höfum náð að styrkja efnahagslegu stöðu þjóðarinnar með þeim hætti að aðdáun hefurvakið víða um heim. Þau viðfangsefni sem við glímum nú við í efnahagsstjórninni hér á landi þættu flestum öðrum ríkjum öfundsverð.

Kaupmáttur ráðstöfunartekna heimilanna hefur aukist um 60% frá árinu 1995 og á sama tíma hafa skuldir ríkissjóðs verið greiddar niður þannig að hann má heita skuldlaus. Vaxtagreiðslur af skuldum ríkissjóðs eru ekki lengur að sliga skattgreiðendur þessa lands. Af þessari kaupmáttaraukningu hafa tæp 20% komið til á yfirstandandi kjörtímabili.

Áherslur okkar sjálfstæðismanna á aukið viðskiptafrelsi, einkavæðingu ríkisfyrirtækja og skattalækkanir hafa gerbreytt efnahagslífinu til hins betra. Atvinnuleysi, sem er landlægt böl í mörgum nágrannalöndum, er sem betur fer víðs fjarri okkur.

Það gengur vel í atvinnulífinu. Hefðbundnir atvinnuvegir, eins og sjávarútvegur og landbúnaður, halda áfram að þróast og taka breytingum við hlið nýrra greina og eru mikilvæg undirstaða byggðar um land allt.

Útrás íslenskra fyrirtækja hefur bæði skapað ungu fólki ný og spennandi atvinnutækifæri og verðmæta reynslu en einnig fært þjóðarbúinu nýjar tekjur úr ýmsum áttum. Lífskjörin í landinu hafa stórbatnað og mun meira en í nálægum löndum. Það er meira til skiptanna en áður fyrir alla.

Aukið frelsi á öllum sviðum hefur gert mannlífið í landinu fjölbreyttara og það er eftirsóknarverðara en áður að búa á Íslandi. Óvíða er betra að ala upp börn en hér á landi og víða um land er aðstaða foreldra og fjölskyldna til sérstakrar fyrirmyndar. Íslendingum fjölgar hratt, fæðingartíðni er hærri en í flestum sambærilegum löndum. Nýja fæðingarorlofskerfið er að skila sínu.

Skólakerfið hefur tekið stórstígum framförum, ekki síst háskólastigið, og hér er vel búið að vísinda-, rannsókna- og nýsköpunarstarfsemi. Fjöldi háskólanema hefur meira en tvöfaldast á tíu árum. Allt þetta unga fólk sér fram á áhugaverð framtíðarstörf hér á landi. Ég tel að svigrúm hafi skapast til að draga enn frekar úr skerðingu námslána vegna eigin tekjuöflunar námsmanna. Hafa þó risaskref verið tekin í því efni á undanförnum árum.

Við þurfum að halda áfram að byggja brýr milli vísindasamfélagsins og atvinnulífsins og efla með því þekkingarsamfélag nútímans.

Menningarlífið blómstrar og er fjölbreyttara en nokkru sinni fyrr. Sköpunarkrafturinn er mikill. Fagnaðarefni er hve íslenskir listamann hasla sér völl í ríkum mæli utan landsteinanna.

Samgöngukerfið hefur tekið stórfelldum breytingum til hins betra og stórátak í samgöngumálum er framundan. Sama er að segja um fjarskiptamálin. Sala Símans gerir okkur kleift að taka mun stærri skref í uppbyggingu samgangna og fjarskipta en ella hefði verið. Hafinn hefur verið undirbúningur að lagningu viðbótarsæstrengs til að tryggja betur öryggi í fjarskiptum við umheiminn.

Staða okkar í alþjóðasamfélaginu hefur styrkst og Íslendingar njóta virðingar á alþjóðavettvangi. Við höfum náð að vinna farsællega úr gjörbreyttri stöðu eftir að bandaríska varnarliðið hvarf úr landi. Á Keflavíkurflugvelli bíða ótal möguleikar úrvinnslu á vegum hins nýjar þróunarfélags sem þar er að störfum.

Frelsi var leiðarljós þeirra breytinga sem innleiddar voru á tíunda áratugnum undir forystu okkar flokks. Þá var verið að brjótast úr viðjum fortíðar og innleiða stjórnunarhætti nútímans í efnahags- og stjórnmálum. Það hefur gefið þá góðu raun sem við vissum fyrir.

Krafturinn í íslensku samfélagi á sér engin takmörk. Ísland er orðið það sem við sjálfstæðismenn lofuðum – land tækifæranna.

Góðir sjálfstæðismenn.

það er eftir öðru að þær breytingar sem leitt hafa til allra þessara framfara hafa mætt mikilliandstöðu af hálfu vinstri flokkanna.

Rifjum aðeins upp hvað sagt var á sínum tíma um þessi mál. Í umræðum á Alþingi í október 2004, þegar frumvarp um stórfelldar skattalækkanir var til umfjöllunar, sagði Steingrímur J. Sigfússon formaður Vinstri grænna: “Það er mikill misskilningur, blekking og loddaraleikur í pólitík að reyna að telja mönnum trú um að hægt sé að gera hvort tveggja, að stórlækka skatta, afsala ríkissjóði og sveitarfélögum miklum tekjum, en efla velferðina samtímis.”

Þessar úrtöluraddir Steingríms og fleiri fengu sem betur fer ekki hljómgrunn og þær skattalækkanir sem Sjálfstæðisflokkurinn lofaði á landsfundi 2003 eru nú að fullu komnar til framkvæmda.

Tekjuskattur hefur verið lækkaður um þrjú prósentustig og ígildi fjórða stigsins fært yfir í sérstaka hækkun persónuafsláttar. Þannig hafa skattleysismörk hækkað úr tæplega 70 þúsund krónum á mánuði 2003 í rúm 90 þúsund í ár, jafnmikið og nemur hækkun launavísitölu.

Búið er að fella niður eignarskattinn, gömlu tíundina, elsta skatt Íslandssögunnar, og hinn sérstaka tekjuskatt, sem ranglega var kallaður hátekjuskattur. Það er búið að samræma og stórlækka erfðafjárskattinn.

Síðast en ekki síst er búið að lækka neðra virðisaukaskattsþrepið um helming, úr 14 í 7% og í sumum tilvikum úr 24,5 í 7%. Að auki voru ýmis vörugjöld og tollar felldir niður eða lækkaðir verulega. Þar með hefur matvælaverð stórlækkað en einnig verð á ýmsum öðrum vörum og þjónustu.

Við þetta er því að bæta að búið var að lækka ýmsa skatta verulega fyrir. Það er ástæða til að halda því til haga að hæsti jaðarskattur á tekjur einstaklinga hefur lækkað úr 47% árið 1996 í 35,72%, sem er staðgreiðsluhlutfall tekjuskatts og útsvars í ár. Auðvitað hefur þetta haft áhrif á afkomu ríkissjóðs, sem þó var rekinn með metafgangi árin 2005 og 2006 og er einnig með mjög góða afkomu nú í ár.

Í febrúar sl. þegar búið var að lögfesta allar þessar breytingar var Steingrímur J. á ný spurður um þessi mál í Silfri Egils. Þá sagði hann: “Við teljum að heildartekjuöflunarstig ríkis og sveitarfélaga eins og það var svona að meðaltali sem hlutfall af landsframleiðslu núna á árunum 2005 – 7, það eigi að duga til að standa undir öflugu samneyslu- og góðu velferðarkerfi.”

Með öðrum orðum: Tekjur ríkissjóðs eftir þær skattalækkanir sem stjórnarandstaðan barðist af alefli gegn á sínum tíma eru að hennar mati nægjanlegar til að halda uppi háu velferðar- og samneyslustigi, nákvæmlega eins og við höfum alla tíð haldið fram.

Eigum við ekki í ljósi þessa að bjóða Steingrím og þau hin velkomin í hóp þeirra sem að hans sögn misskildu og blekktu og voru með loddaraleik um þessi mál haustið 2004?

Við skulum rifja aðeins meira upp. Eftir að stjórnarandstaðan hafði barist gegn öllum skattalækkunum ríkisstjórnarinnar og sagt þær vera efnahagslegt glapræði breytti hún um stefnu og sagði skattalækkanirnar í raun hafa verið skattahækkanir. Samkvæmt þeirra eigin röksemdafærslu hefði það vitaskuld átt að vera mjög jákvætt fyrir efnahagslífið en látum það kyrrt liggja.

Stjórnarandstaðan lagði dæmið þannig upp, að þar sem skatttekjur ríkisins hefðu aukist hefði ríkisstjórnin í raun hækkað skatta, þrátt fyrir að hafa lækkað þá. Það er auðvitað sérstakt rannsóknarefni hvernig menn komast að slíkri niðurstöðum, því hvert mannsbarn skilur að lítið af miklu af litlu er meira en mikið af engu. Það kemur ekki á óvart að stjórnarandstaðan nú sjálf á hröðum flótta undan sinni eigin endaleysu.

Stjórnarandstaðan hefur einnig ítrekað sakað ríkisstjórnina og einkum okkur sjálfstæðismenn um að hafa komið hér á þjóðfélagi ójöfnuðar og misskiptingar.

Heldur hefur þessi málflutningur orðið lítilfjörlegur eftir að í ljós kom að hann hafði ekki við nein rök að styðjast. Staðreyndirnar segja aðra sögu.

Alþjóðlegar rannsóknir með aðild Hagstofu Íslands sýna svart á hvítu að þrátt fyrir hraðar breytingar er jöfnuður milli þjóðfélagshópa hvað varðar tekjur og eignir meiri á Íslandi en í nær öllum löndum Evrópu. Ekki stendur steinn yfir steini í áróðri andstæðinga okkar um þetta atriði frekar en ýmis önnur.

Ísland stenst samkvæmt þessari rannsókn með glans prófið um jöfnuð í þjóðfélaginu. Vissulega hafa einhverjir einstaklingar efnast mjög verulega, en þeir sem minnst hafa milli handanna hafa einnig bætt stöðu sína svo um munar.

Nú þegar stjórnarandstaðan hefur gefist upp á að halda á lofti óréttmætum sjónarmiðum um skattahækkanir og aukinn ójöfnuð í íslensku samfélagi er komið nýtt útspil, ný tilraun til útúrsnúninga.

Því er nú haldið fram fullum fetum að svokölluð hagstjórnarmistök ríkisstjórnarinnar kosti hvert heimili hundruð þúsunda króna á ári í formi verðbólgu og hárra vaxta.

Lítum aðeins á þetta. Stjórn peningamála hér á landi miðar að því að halda verðbólgu í skefjum. Það er ekki að ástæðulausu því verðbólga skerðir kjör almennings. Það þekkja þeir best sem muna valdatíma vinstri stjórna.

En þetta er þó aðeins hálfur sannleikur sem ætlað er að slá ryki í augu fólks.

Það sem mestu máli skiptir, og stjórnarandstaðan kýs vitanlega að nefna ekki, er að kostnaður vegna verðbólgu og vaxta er auðvitað tekinn með í reikninginn þegar kaupmáttur ráðstöfunartekna er reiknaður og það er algjörlega óumdeilt að ráðstöfunartekjur heimilanna hafa aukist meira en dæmi eru um. Tekjurnar hafa einfaldlega aukist meira en útgjöldin.

Þetta tal um hagstjórnarmistök er því innantómt, þótt vissulega hafi þenslan hér af ýmsum ástæðum orðið meiri en ætlað var. Er 60% kaupmáttaraukning almennings frá 1995 ,,hagstjórnarmistök”? Er stórfelld niðurgreiðsla skulda ríkissjóðs ,,hagstjórnarmistök”? Er full atvinna ,,hagstjórnarmistök”? Er 4,5 % hagvöxtur á ári að meðaltali ,,hagstjórnarmistök”?

En ef mesta framfaraskeið hagsögunnar endurspeglar mistök í hagstjórn, skulum við sjálfstæðismenn fúslega gangast við þeim. Nei, góðir fundarmenn. Stóru hagstjórnarmistökin yrðu þau, að Vinstri grænir og Samfylking tækju hér við stjórn efnahagsmála.

Góðir landsfundargestir.

Ég kom á starfsmannahátíð í álverinu nýja á Reyðarfirði fyrir skömmu. Það var gleðidagur fyrirbyggðarlagið og fjórðunginn en ekki síst fyrir þá mörgu starfsmenn, sem hafa ráðið sig á þennan nýja hátækni- og hálaunavinnustað, þar sem fjölmargir sækja um hvert laust starf. Þar verða um fjögur hundruð manns í vinnu, þriðjungurinn konur, og mikið um hámenntað fólk.

Þessi öflugi hópur kann þeim litlar þakkir sem talað hafa niður þennan vinnustað og gert lítið úr störfunum þar. Hátækniþekkingin og mannauðurinn, sem álverið á Reyðarfirði er gott dæmi um, á eftir að verða útflutningsafurð og búa til verðmæti fyrir okkar samfélag.

Austfirðir eru orðnir samkeppnishæfir við höfuðborgarsvæðið hvað varðar atvinnumöguleika og búsetuskilyrði. Okkar keppikefli hlýtur að vera að landsbyggðin öll verði það. Bættar samgöngur og fjarskipti eru forsenda fyrir því auk nýrra atvinnutækifæra.

Það er mikilvægt fyrir okkur að hugsa um umhverfismál í víðu samhengi, umhverfisvernd snýst um meira en stóriðju. Eitt mikilvægasta málið sem afgreitt var á síðasta þingi eru lögin um Vatnajökulsþjóðgarð, sem ná mun yfir um 13% landsins og verða stærsti þjóðgarður í Evrópu.
Við viljum halda áfram á þessari braut og fjölga slíkum svæðum, jafnhliða því sem við gerum stórátak gegn gróðureyðingu með landgræðslu og skógrækt.

Okkur Íslendingum þykir vænt um landið okkar og við viljum njóta þess og umgangast það af nærfærni jafnhliða því sem við nýtum gæði þess til sjávar og sveita. Vissulega er það viðkvæmt hagsmunamat þegar tekin er ákvörðun um hvort nýta skuli náttúruna í þágu mannsins eða láta hana ósnortna. Allar meiri háttar framkvæmdir verða að fara í umhverfismat samkvæmt lögum sem sett voru undir stjórnarforystu Sjálfstæðisflokksins og slíkt mat á að tryggja að ekki sé gengið of nærri náttúrunni.

Í skýrslum um aðgerðir gegn loftslagsbreytingum eru það oft litlu málin, svokölluð, sem sett eru í forgang. Mál, sem hver og einn getur haft áhrif á, í sínu daglega lífi. Við sjálfstæðismenn höfum þá trú að best fari á því að einstaklingurinn stjórni sér sem mest sjálfur. Það gildir um umhverfisvernd eins og annað. Við eigum að hvetja fólk til að velja umhverfisvæna kosti í lífi sínu frekar en að beita aðferðum vinstri manna og setja boð og bönn á þær lífsvenjur sem fólk
hefur valið sér.

Þetta er inntakið í hinum “grænu skrefum” í Reykjavík sem meirihlutinn í höfuðborginni kynnti í gær. Þar eru sett fram tíu skref sem borgarstjórnarmeirihlutinn ætlar að hrinda í framkvæmd og gera borgarbúum betur kleift að huga að umhverfinu í sínu daglega lífi. Með þessum skrefum er ekki verið að fjandskapast út í einkabílinn eða einstök umferðarmannvirki, eins og vinstri menn gera iðulega, heldur er verið að bjóða fólki upp á grænavalkosti. Við sjálfstæðismenn treystum vali borgaranna í því efni.

Ríkisstjórnin hefur lagt sitt af mörkum í sama skyni með því að koma á endurvinnslugjaldi, lækka gjöld á vistvæn ökutæki og móta stefnu um notkun þeirra hjá opinberum stofnunum. Orkuveita Reykjavíkur hefur undir forystu sjálfstæðimanna einnig mótað sér framsækna umhverfisstefnu.

Evrópusambandið samþykkti á dögunum umhverfisáætlun, sem menn þar á bæ telja afar metnaðarfulla. Hún felur m.a. í sér að frá og með 2020 eigi 20% af orkunotkun sambandsins að
koma frá endurnýjanlegum orkugjöfum.

Það er í þessu tilliti fróðlegt að bera saman notkun endurnýjanlegra orkulinda hér á landi og í þeim löndum sem við helst miðum okkur við. Í OECD ríkjunum er þetta hlutfall yfirleitt 3 – 5% og nú stefnir ESB að því að koma því í 20% hjá sér eftir 12 ár. Hér á landi er þetta hlutfall nú 72% og fer stöðugt hækkandi.

Auðvitað búum við Íslendingar við einstakar aðstæður sem gera okkur kleift að beisla endurnýjanlegar orkulindir í ríkari mæli en aðrar þjóðir. En grundvöllur þeirrar nýtingar er þekking og hugvit. Í því er forskot Íslendinga falið og þar liggja möguleikar okkar til að hafa jákvæð áhrif á umhverfismál víðar en hér á landi.

Við búum yfir sérþekkingu á þessu sviði sem aðrar þjóðir sækjast eftir og er nú þegar orðin útflutningsvara. Orkufyrirtækin eru leiðandi þekkingarfyrirtæki í alþjóðlegum samanburði og sérþekking þeirra mun nýtast í baráttunni við loftslagsmengun.

Fái þeir að ráða sem vilja stöðva eða fresta framþróun á vegum íslenskra orkufyrirtækja sem eru leiðandi á sviði endurnýjanlegra orkugjafa ráðið, munum við Íslendingar einfaldlega tapa því forskoti sem við höfum á þessu sviði.

Góðir fundarmennn.

Velferð almennings er sameiginlegt markmið allra sem starfa í stjórnmálum. Það er þess vegna ekki tilviljun að allir þeir flokkar sem nú bjóða fram til Alþingis skuli leggja ríka áherslu ávelferðarmál. Hver á fætur öðrum leggja flokkarnir nú fram áherslur sínar um kjarabætur fyrir ýmsa hópa sem reiða sig á velferðarkerfið.

En baráttan fyrir aukinni velferð almennings og einstakra hópa í landinu er annað og meira enloforð um aukin útgjöld. Velferð án verðmætasköpunar er fljót að snúast upp í andhverfu sína.

Þetta hafa Íslendingar ætíð borið gæfu til að skilja og okkar mikli varasjóður, lífeyriskerfið, er grundvallað á þessari hugsun; að verðmætasköpun sé undirstaða velferðar.

Þegar vel árar, eins og nú, aukast kröfur um að gert verði betur í ýmsum velferðarmálum. Við sjálfstæðismenn höfum lagt mikla áherslu á að nýta ávinninginn af góðu efnahagsástandi til að efla og bæta velferðarkefið. Þannig hafa stóraukin útgjöld til mennta-, heilbrigðis- og félagsmála ekki verið sett á reikning komandi kynslóða, heldur má segja að sú velferð sé staðgreidd af þeim verðmætum sem þjóðfélagið okkar býr til í dag.

Það er þess vegna miður að þeir sem hæst tala um aukna velferð skuli einmitt vera þeir sem sýna verðmætasköpun atvinnuveganna jafnan minnstan skilning.

Kæru vinir. Í okkar fámenna þjóðfélagi skiptir velferð hvers einasta einstaklings máli fyrir okkur öll. Það ermikilvægt að tryggja að enginn verði útundan þegar kemur að skiptingu gæðanna í þjóðfélaginu. Margt hefur áunnist í þessum málaflokkum en á næsta kjörtímabili verður svigrúm til að gera enn betur.

Við þurfum að einfalda það kerfi sem snýr að almenningi og varðar lífeyri, bætur og skatta. Við verðum að gera að skilvirkara og sníða af þá agnúa sem hafa óeðlileg áhrif á hegðun fólks. Við
eigum að taka meira mið af hag einstaklinga fremur en hópa.
Stórt skref í rétta átt var niðurstaða svokallaðrar örorkumatsnefndar, sem birt var fyrir skömmu. Tillögur nefndarinnar ganga út á að meta skuli fyrst starfsgetu og hæfileika öryrkja og bæta síðan það sem upp á vantar úr almannatryggingakerfinu. Þannig er viðhaldið hvatningu til atvinnuþátttöku, gömlu reglunni um 75% örorku vikið til hliðar og fólk ekki dæmt sjálfkrafa út af vinnumarkaðinum. Sérlega ánægjulegt er hve gott samstarf náðist um þessi atriði við
Öryrkjabandalagið, en félagsmenn þess þekkja málið eðlilega best.
Við viljum gera sambærilegar breytingar í málefnum aldraðra og taka upp einstaklingsmiðaða öldrunarþjónustu í miklu ríkari mæli en hingað til. Þjóðin þarfnast reynslu og þekkingar hinna eldri. Þeir úr röðum aldraðra, sem vilja og geta unnið, eiga að fá tækifæri til þess.

Um þessi mál hefur undanfarnar vikur átt sér stað árangursríkt samráð milli þingmanna Sjálfstæðisflokksins og Samtaka eldri sjálfstæðismanna sem og Landssambands eldri borgara. Í framhaldi af því samráði vil ég beita mér fyrir því að minnka sem fyrst hinar almennu skerðingar í almannatryggingakerfinu úr um 40% í 35%. Einnig vil ég að þeir sem orðnir eru sjötugir geti unnið launaða vinnu, ef þeir vilja, án þess að launin skerði lífeyri frá Tryggingastofnun. Slík breyting ætti ekki að kalla á kröfur frá öðrum því þessir einstaklingar hafa þegar skilað sínu framlagi til þjóðfélagsins.

Ég tel ennfremur eðlilegt að ríkið tryggi öllum lágmarkslífeyri frá lífeyrissjóði, t.d. 25 þúsund krónur á mánuði til hliðar við greiðslur úr almannatryggingakerfinu. Þannig komum við til móts við þá, sem ekki hafa getað aflað sér neinna eða einungis smávægilegra réttinda til greiðslna úr lífeyrissjóðum.

Með grundvallarbreytingum af þessu tagi, sem Sjálfstæðisflokkurinn vill beita sér fyrir, er hægt
að stýra kjarabótum sérstaklega til þess þriðjungs aldraðra sem lakast eru settir. Þessar ráðstafanir kæmu til viðbótar því sem gert var um síðustu áramót þegar til framkvæmda
komu lagabreytingar í þágu aldaðra og öryrkja, en til þeirra verjum við um 12 milljörðum króna á ári úr ríkissjóði.

Hin sterka staða ríkissjóðs – sem við sjálfstæðismenn höfum tryggt – gefur færi á að skapa hér enn betra velferðarkerfi, sem gætir hagsmuna ungs vinnandi fólks með börn, sem og öryrkja og aldraðra og eftir atvikum annarra sem verða fyrir óvæntum áföllum.

Góðir fundarmenn. Það er samhengi í hlutunum. Hér í salnum hafa verið hengdir upp borðar með tilvitnunum í alla formenn Sjálfstæðisflokksins. Þær sýna samhengið í sögunni, þráðinn sem tengir nútímann við liðna tíð og gefur okkur innblástur um hvert stefna beri í framtíðinni. Sjálfstæðisstefnan er sígild.

Árið 1929 var leiðarljósið í innanlandsmálum að vinna að víðsýnni og þjóðlegri umbótastefnu á
grundvelli einstaklingsfrelsis og atvinnufrelsis með hagsmuni allra stétta fyrir augum. Þetta er enn þá okkar leiðarstef en að sjálfsögðu að teknu tilliti til gjörbreyttra aðstæðna. Breytingarnar á þjóðfélaginu frá 1991 eru af þessum meiði. Við viljum búa fólkinu í landinu það öryggi sem allir sækjast eftir.

Örugg afkoma fjölskyldnanna í landinu verður best tryggð með efnahagsstefnu sem tryggir hagvöxt og þar með hækkandi tekjur þjóðarinnar en einnig stöðugleika og jafnvægi.

Öryggi barna okkar byggist á fjölskylduvænu umhverfi með góðum skólum og vandaðri íþrótta og tómstundaaðstöðu. Við eigum að vera opin fyrir fjölbreytni í skólastarfinu og gefa fleiri sjálfstæðum skólum tækifæri til að starfa við hlið hinna hefðbundnu.

Við tryggjum öldruðum öryggi á efri árum með því að búa þannig um hnútana að lífeyrissjóðir og almannatryggingakerfið sameiginlega geti tryggt öllum sómasamlegar lágmarkstekjur og að þeir sem þurfa á vistun á stofnunum að halda fái hana. Að þessu er skipulega verið að vinna.
Öryggi á almannafæri og í umferðinni tryggjum við með öflugri löggæslu, fræðslu og forvörnum.

Atvinnulífinu tryggjum við öruggt rekstrarumhverfi með því að setja því ramma sem hæfir í frjálsu markaðshagkerfi og með skýrum leikreglum sem allir verða að hlíta; með því að gera skattaumhverfið að öllu leyti samkeppnishæft við það sem best gerist annars staðar. Gáum að því að fleiri þykjast sammála þessum markmiðum en eru það í raun. Athafnamennirnir eiga sér fleiri andstæðinga í stjórnmálunum en þeir gera sér stundum grein fyrir.

Öryggi landsins tryggjum við með þeim hætti sem við höfum gert undanfarna áratugi en við gjörbreyttar aðstæður, með aðild okkar að Atlantshafsbandalaginu, með varnarsamningnum við Bandaríkin og samkomulaginu um varnarmál frá því í október sl., en einnig með nýjum viðbúnaði okkar sjálfra, stórefldri þyrlusveit og nýju varðskipi, öflugri sérsveit lögreglunnar, og nýjum samningum um öryggismál við okkar næstu nágranna hér á Norður-Atlantshafi. Vegna alls þessa verðum við að tryggja trausta stjórn undir öruggri forystu okkar.

Góðir fundarmenn. Það er ekki háttur okkar sjálfstæðismanna að lofa kjósendum öllu fögru í aðdraganda kosninga. Okkar kosningaloforð eru oftast fá en þau eru efnd. Fyrir síðustu kosningar lofuðum við umfangsmestu skattalækkunum Íslandssögunnar. Við það hefur verið staðið að fullu eins og að framan er rakið.

Á komandi misserum skiptir miklu máli að ríkisútgjöld aukist ekki meira en verðmætasköpun atvinnulífsins gefur tilefni til. Sú velferð sem við viljum viðhalda og auka verður að byggjast á traustum grunni. Óábyrg loforð og yfirboð eru ekkert annað en aðför að velferðinni. Þegar öllu er á botninn hvolft er það stærsta velferðarmálið að hér á landi verði til sem mest verðmæti. Velferð án verðmætasköpunar er ekki möguleg frekar en vöxtur án næringar.

Við sjálfstæðismenn munum ekki taka þátt í loforðakapphlaupi vinstri flokkanna. Í sjónvarpsumræðum sl. mánudag tókst andstæðingum okkar að setja fram fyrirheit um aukin ríkisútgjöld upp á 100 milljarða króna á aðeins tveimur mínútum. Ég hygg að þetta séu dýrustu mínútur í sögu sjónvarps á Íslandi og þótt víðar væri leitað.

Góðir fundarmenn, kæru samherjar. Alþingiskosningarnar framundan marka tímamót fyrir marga. Ýmsir öflugir liðsmenn í þingflokki sjálfstæðismanna eru ekki í kjöri að þessu sinni. Ég vil nota þetta tækifæri til að þakka þeim öllum ánægjulegt samstarf og mikilvægt framlag í þágu sjálfstæðisstefnunnar. Jafnhliða hefur orðið mikil endurnýjun á framboðslistum okkar og margt efnisfólk er nú líklegt til að ná kjöri á Alþingi í fyrsta sinn í nafni Sjálfstæðisflokksins. Við bjóðum fram glæsilega framboðslista í öllum kjördæmum þar sem saman fer reynsla og endurnýjun, mikið úrval kvenna og karla, eins og við sáum hér áðan.

Mikið kosningastarf og hörð barátta er framundan. Frambjóðendur flokksins verða alls staðar á ferð. Við Þorgerður Katrín munum fara sem víðast um landið. En lykillinn að kosningasigri okkar í vor er í höndum ykkar, kæru flokksmenn. Í ykkur býr það afl og sá styrkur sem skilur Sjálfstæðisflokkinn frá öðrum stjórnmálaflokkum.

Við höfum byggt traustan grunn á síðustu árum, lagt grunninn að frekari framförum íslensku þjóðarinnar. Framundan eru nýjar áskoranir, ný tækifæri – nýir tímar.

Þrítugasti og sjöundi landsfundur Sjálfstæðisflokksins er settur.