ááá mín tá
er bólgin og blá
ég sett’ hana óvart á
öxlinni Maju hjá

Það sem er samt verst er að mér er það illt í liðnum og táberginu að ég hef ekki farið á fleiri æfingar í vikunni
This entry was posted on febrúar 8, 2008 at 9:45 am and is filed under Karatestöff, Vísur, kvæði . You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed
You can leave a response, or trackback from your own site.
febrúar 8, 2008 kl. 7:29 pm
Áááá, síðast var það marblettur á mallann. Treystirðu þér til að æfa meira með mér?? Ég er mikil óheillakráka, það er ljóst. Vona að þú sért ekki brotin.
febrúar 8, 2008 kl. 9:00 pm
Æ æ… ekki gott. Er með einn íþróttaálf hér heima sem hefur fengið akkúrat svona eintak.. bara á vinstri. …. svo segja allir að íþróttir séu hollar?????
Góðan bata elsku vinkona xxx
febrúar 11, 2008 kl. 9:25 am
Táin öll að koma til, mæti í kvöld á kumiteæfinguna.
Þú ert bara svo beinaber María og því vont að lenda á þér ;=)