Heilsuátak er hafið

Ég byrjaði sérstakt heilsuátak í fyrradag og keypti mér því hlaupaskó og trönuberjasafa Mér hreinlega blöskrar hreyfingarleysi sumarsins. Auk þess eru svo margir í kringum mig búnir að skrá sig í Reykjavíkurmaraþonið að mér fannst allt í einu að ég yrði að gera eitthvað. Get ekki látið sjá mig með J-lo botn á karateæfingum

Þegar heim var komið reimaði ég á mig Adidas-skóna sem keyptir voru í Músík og Sport sem hefur verið til frá því ég man eftir og hljóp (ekki hratt) af stað með ipod sonarins í eyrunum. Þar var þrusulag með góðum takti á playlistanum… “don’t want no men with short dicks” söng söngkona hljómsveitarinnar 20 Fingers hátt og snjallt. Hvað er barnið mitt eiginlega að hlusta á hugsaði ég, stærðin skiptir engu máli!

Hljóp sem leið lá eftir Álftanesveginum og vissi ekki af mér (eða þannig) fyrr en ég var komin á Bessastaði og stóð þar másandi og blásandi á hlaðinu. Þar sem ég var orðin illa nudduð á einni tánni (af 10), andstutt, móð og með hóstann minn (var ekki með úðann) sá ég ekki fram á að geta skokkað heim með vindinn í fangið. Myndi þar að auki verða kalt í rokinu og missa af Guiding light ef ég ætlaði að ganga heim Þetta eru nú ca 4 km. Tók því upp símann (snilldartæki) og lét sækja mig. Eftir hlaupið var ég þreytt í fótunum og hef strengi í lærunum en veit þó að ég er kem ekki alveg eins illa undan sumri og ég taldi.

Hins vegar veit ég ekki hvað ég á að gera við Trönuberjasafann sem er ógeðslegur og eins og gall á bragðið. Tungan verður eins og þerripappír og manni finnst maður vera nýbúinn að kasta upp þegar þetta rennur niður. Er auk þess ekki með nein blöðruvandamál. Kannski ég fari með þetta í vinnuna og þræli þessu í Róbert sem etur eiginlega allt og er alltaf svangur. Aldrei að vita nema hann hafi blöðruvandamál auk alls hins.

Næsta í heilsuátakinu var að mæta á katateæfinguna í gær sem ég gerði ekki því ágæt vinkona mín mætti hér á glænýjum BMW og bauð mér í bíltúr. Ekki gat ég afþakkað það þar sem ég er sérstök bílaáhugakona (eða þannig) og við gellurnar brunuðum um bæinn góða stund.

Síðan gerði heilsuátakið ráð fyrir að ég færi á karateæfingu aftur í dag sem ég fór ekki á og nú hef ég eiginlega ekkert mér til afsökunar annað en það að ég er að blogga um leið og ég háma í mig ostapizzu með hrúgu af auka parmesanosti sem ég keypti á Ítalíu og sötra ítalska rauðvínið sem ég keypti líka á Ítalíu.

Segja má (með góðum vilja) að einn liður heilsuátaksins sé frá en í dag fór ég á snyrtistofuna mína. Læt stundum, af fullkomnum hégóma, lagfæra á mér augabrúnir sem eru dökkar og þykkar og gerðar úr hrosshári og læt í leiðinni fjarlægja fleira sem ekki á heima á “real lady“. Snyrtikonan gaf mér það skemmtilegasta hrós sem ég hef á ævinni fengið (fyrir utan það sem Kjartan Örvar meltingalæknir gaf mér um árið og ég hef ekki eftir á opinberum vettvangi). Þessi elska sagði: ”Þú hefur ótrúlega lítið af hárum á efri vörinni miðað við margar konur sérstaklega þar sem þú ert með svo dökk hár og gróf”  Yndislegt

 Er í tailensku inniskónum mínum sem Dódý gaf mér

Hvað finnst ykkur um nýja útlitið á síðunni minni?